Het oude vrouwtje

Het oude vrouwtje bij de winkeldeur kon je het beste vergelijken met een grijze muis. Ze liep helemaal weggedoken in een oude grijze jas. Haar grijze haren waren aan de achterkant net boven de kraag te zien. Ze liep voorover gebogen en slofte langzaam de winkel in. Op straat was iedereen haar voorbij gelopen. Ze had niemand aangekeken en voelde zich verdrietig.

Tegen de tijd dat zij bij de tafel was gekomen stond de oude donkere pot er ook al. De eigenaar van de winkel schroefde het deksel van de pot en vroeg direct daarna of het oude vrouwtje een kopje thee lustte. “Ja” zei het oude mensje met een diepe zucht. “Ik heb gelezen dat de naam van uw winkel De winkel van Geluk is” zei ze .”Een beetje geluk. Dat zou ik wel kunnen gebruiken”

De eigenaar van de winkel nam haar jas aan , schoof een stoel voor haar aan en gaf haar een kop heerlijke warme geurende thee. Het oude vrouwtje sloeg haar handen om de theekop en begon een beetje te huilen. Het was lang geleden vertelde ze, nadat ze haar tranen weer gedroogd had, dat er iemand een kopje thee voor haar gezet had. Vroeger had ze in een bibliotheek gewerkt. Toen vond ze het heerlijk dat er niemand was als ze thuiskwam. Niemand die haar kon vragen waar ze een boek konden vinden of die wilde weten welk boek nou geschikt was om voor te lezen.

Heerlijk was dat geweest na een hele dag mensen helpen in de bibliotheek: Lekker rustig thuis doen wat je wilde zonder daarbij gestoord te worden. Nu was ze al een tijdje gepensioneerd. En zou ze juist graag willen dat er iemand iets aan haar vroeg of die haar iets kwam vertellen. Maar ja, er kwam niemand langs. Weer begon het oude vrouwtje te sniffen en te snuffen. Ze wist niet wat ze tegen haar eenzaamheid kon doen. Toen ze hoorde dat er een Winkel van Geluk geopend was in de stad had ze bedacht dat ze misschien daar maar eens moest gaan kijken. Misschien kon ze daar wel mensen ontmoeten.

De eigenaar van de winkel stond op, schroefde de donkere pot weer dicht en zette hem weer op zijn eigen plekje. Daarna begon hij wat te zoeken in het rek met wollige warme zakken. Hij pakte iets  helder geels  van het derde schap en schudde er eens flink aan. Het bleek een mooie wollen mantel te zijn. Hij gaf de jas aan het oude vrouwtje. “Voor mij?”, vroeg ze? “ ”Trek maar eens aan”, zei de man van de winkel. Het oude vrouwtje moest lachen. Ze had nog nooit van haar leven een gele jas aan gehad. Ze wist totaal niet of het haar wel zou staan.

Ze deed haar arm in de mouw en wilde net de andere arm in de andere mouw steken toen ze merkte dat de eigenaar van de winkel haar erbij hielp. Ze bedacht dat nog nooit iemand haar in een jas geholpen had, behalve vroeger toen ze een klein kind was natuurlijk. Ze werd er van binnen helemaal warm van: Ze werd door iemand belangrijk genoeg gevonden om haar te helpen. Dat voelde goed. Ze hief haar hoofd op en zag zichzelf weerspiegeld in de etalageruit.

Tjongejonge, daar stond een mooie vrouw in een prachtige jas. Was zij dat? Haar eigen grijze jas wilde ze achterlaten . Die had ze niet meer nodig. Met zo’n prachtige gele jas kon ze over straat lopen en zou iedereen haar bekijken. Ze nam zich voor niet meer zo voorovergebogen te lopen en vanaf nu de mensen aan te kijken. Misschien kon zij ook wel mensen groeten die zich eenzaam voelden. Dan zou zij ook meer contacten maken. De oude dame die de winkel uitliep, leek in de verste verte niet meer op het grijze muisje dat eerst naar binnen was geslopen.

Plaats een reactie onder dit bericht.



Als je een reactie op dit bericht verstuurt, wordt dat op deze pagina geplaatst. We plaatsen je naam en eventueel een link naar de website die je opgeeft. Je e-mailadres is nooit openbaar zichtbaar.

Janny Heuveling-Bronk

2 jaren geleden

mooi!

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Klik hier om je in te schrijven

Contact

  • Raadhuisplein 4
    5258 BJ Berlicum
  • Dominee: 073-6897306
  • Dominee:
    dominee@pgberlicumrosmalen.nl

    Reserveren:
    sowreserveren@gmail.com

    Webbeheerder:
    webmaster@pgberlicumrosmalen.nl

    Webredactie:
    redactie@pgberlicumrosmalen.nl

Over ons

Kerk voor mensen van nu. We zien het als onze opdracht om zo te zijn. Je bent welkom bij ons om elkaar te ontmoeten, samen te vieren en om te zien naar de wereld. We zien je graag bij onze activiteiten, vieringen of steun ons als goed doel.

Copyright © 2019 All Rights Reserved.