De man die het zo druk had

Elke ochtend nog voor dat alle andere mensen door het straatje kwamen lopen, sjeesde er een man door de straat. Hij was ook een van de laatsten die ’s avonds weer terugliepen naar huis. Soms zelfs na middernacht. Nooit liep hij rustig. Hij had altijd haast. Op een ochtend was hij iets later dan anders. Hij rende zo hard door het straatje dat hij struikelde over zijn eigen voeten.

Net op dat moment kwam de winkelier van de Winkel van Geluk naar buiten. Hij zag wat er gebeurd was en hielp de man opstaan. Eigenlijk wilde de man verder rennen, hij was immers al later dan anders?  Maar hij kon niet zo goed op zijn voet staan. Het was niets ernstigs. Dat voelde hij wel. Maar het deed wel pijn... Daarom ging hij, ondersteund door de winkelier, mee de winkel binnen. Hij was blij dat hij even op een stoel kon zitten.

Nee, hij hoefde geen thee, hij had geen tijd en de pijn zou zo wel wegtrekken. De winkelier liep snel naar de oude versleten donkere pot, schroefde het deksel eraf. Hij zette de pot naast de stoel van de man en ging een bak water halen. “Ja, even met mijn voet in het water. Dat wil ik wel. Dat zal goed zijn. Maar niet te lang hoor, want ik heb haast,” sprak de man die gevallen was.

De winkelier glimlachte, bukte zich om de man de sokken en de schoenen uit te doen en liep weer naar achteren om een handdoek te halen. Toen hij terugkwam zat de man al met zijn voeten in het water. Hij zuchtte eens diep en vertelde dat hij manager was bij het grote bedrijf even verderop. Hij was de leider van een grote afdeling en wilde er altijd eerder zijn dan de andere mensen van de afdeling. Daarom ging hij altijd zo vroeg naar zijn werk.  Hij was bezig met een groot project. Maar het lukte niet zo goed. Daarom zat hij vaak ’s avonds nog lang achter de computer om andere manieren te vinden zodat het wel zou lukken.

Hij vertelde dat hij gisternacht zelfs achter de laptop in slaap gevallen was en pas na middernacht wakker werd. Daarna was hij maar naar huis gegaan. Vanmorgen was hij weer vroeg opgestaan want hij wilde wel als eerste weer op het werk zijn. Nou ja, dat zou toch niet meer lukken. “Ach, weet u, doet u toch maar een kop thee alstublieft. En kunt u dan de boterham uit mijn jaszak pakken? Mag ik die dan hier opeten? Ik had namelijk geen tijd om te ontbijten vanmorgen.” Toen de man uit de winkel zag dat er alleen maar een droge boterham uit het zakje kwam, ging hij gauw wat beleg halen. 

“Ja, ziet u, ik had haast vanmorgen en heb alleen maar brood gepakt,” verontschuldigde de man zich terwijl hij nog steeds met zijn voeten in het water zat. “Ja, weet u, mijn moeder zei altijd tegen mij: ‘Heb je haast, ga dan zitten!’ Maar daar heb ik normaal geen tijd voor en vandaag al helemaal niet. Had ik het vanmorgen maar wel gedaan. Dan was ik niet over mijn eigen voeten gestruikeld. Mmm... Misschien kan ik toch beter voortaan eerst thuis even gaan zitten en ontbijten voor ik wegga. Misschien heeft mijn moeder toch gelijk gehad.  Ik zal haar vandaag eens opbellen om haar dit te vertellen. Dan zal ik haar ook vertellen dat ik zondag even bij haar langskom. Dat zal ze leuk vinden. Ik ben al een paar maanden niet bij haar geweest omdat ik, ook op zondag, aan het project zat te werken. Mmmm. Misschien is af en toe pauze nemen helemaal niet verkeerd.”

Ondertussen pakte hij de handdoek die op de tafel lag en begon zijn voeten af te drogen. De winkelier stond op, schroefde de oude pot weer dicht en zette hem weer terug op zijn plaats. De man van de winkel pakte een lichtblauw zijden zakje. Hij liet het een beetje vollopen met lucht en gaf het toen aan de man bij de tafel. “Hier,” zei hij, “hier heeft u een zakje. Dit is een heel bijzonder zakje. Het zakje zal u eraan helpen herinneren dat u niet altijd gehaast hoeft te zijn, dat u zichzelf ook even lucht moet geven. Als u nou voelt dat u weer haast in uw hoofd heeft, moet u dit zakje even op uw navel leggen met beide handen erboven op. Als u dan uw buik opblaast als een ballon, net alsof u dit zakje wil vullen met lucht en daarna weer leeg laat lopen, zult u merken dat na een paar keer de haast uit uw hoofd weg is. En dat u dan veel beter zult gaan presteren. Probeer het maar eens, het werkt echt.”

Plaats een reactie onder dit bericht.



Als je een reactie op dit bericht verstuurt, wordt dat op deze pagina geplaatst. We plaatsen je naam en eventueel een link naar de website die je opgeeft. Je e-mailadres is nooit openbaar zichtbaar.

Marjanne De boer

2 jaren geleden

Prachtig Annette!

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Klik hier om je in te schrijven

Contact

  • Raadhuisplein 4
    5258 BJ Berlicum
  • Dominee: 073-6897306
  • Dominee:
    dominee@pgberlicumrosmalen.nl

    Reserveren:
    sowreserveren@gmail.com

    Webbeheerder:
    webmaster@pgberlicumrosmalen.nl

    Webredactie:
    redactie@pgberlicumrosmalen.nl

Over ons

Kerk voor mensen van nu. We zien het als onze opdracht om zo te zijn. Je bent welkom bij ons om elkaar te ontmoeten, samen te vieren en om te zien naar de wereld. We zien je graag bij onze activiteiten, vieringen of steun ons als goed doel.

Copyright © 2019 All Rights Reserved.