Overweging ds. Gepke Kerssen

De teksten uit Ezra en Nehemia spreken mij in deze tijd erg aan. Als je heel voorzichtig moet zijn vanwege het risico op besmetting kan dat voelen als ballingschap. Als je niet meer je werk kunt doen als eerst, als je financiële situatie erg is verslechterd, kan dat voelen als ver van waar je je thuis voelde, ontheemd in een vreemd land.

De ballingschap was een tijd van inkeer, van nadenken over hoe het zo ver had kunnen komen. Was het land wel het beloofde land? Profeten lieten zien dat het volk van God vervreemd was geraakt, dat geld macht en aanzien de nieuwe goden waren en daardoor mensen zonder macht in de knel kwamen

In de coronacrisis zien we dat als de economie het allerbelangrijkst is, we het zicht verliezen op wat er werkelijk toe doet: De aandacht voor elkaar, de zorg dat iedereen krijgt wat hij of zij nodig heeft.

Toen veel activiteiten stil lagen, ontdekten we hoe belangrijk natuur om ons heen is. Een plek om op adem te komen, dicht bij huis. Uitzicht vanuit je raam op bomen die steeds van kleur veranderen. Op Facebook heb ik nooit zo veel prachtige zonsopgangen en ondergangen gezien.

In de ballingschap was er geen tempel, maar werd de synagoge belangrijk. Toen onze kerkgebouwen dicht waren, ontdekten we de kerk via internet en de telefoon voor onderling contact. Een nieuwe plaats om God te ontmoeten, om moed te houden, te luisteren naar verhalen van hoop, elkaar te steunen en te zoeken naar hoe je in ballingschap zo goed mogelijk kon leven.

Die ervaringen hebben we meegenomen naar de dag van vandaag.

Voor de teruggekeerde ballingen is er een verwoeste stad, een verwoest land. En in die stad mensen met andere ervaringen. Mensen die achtergelaten zijn te midden van die verwoesting,  terwijl de elite werd weggevoerd. Zij moesten het maar zien te redden in die kapotte stad zonder middelen. Nu komt die elite terug met zakken vol geld. Wat zullen zij er van merken?

Ik vind die spanningen daar wel herkenbaar. Welke maatregelen zullen er extra komen dinsdag. Wie lijdt er het meest onder? Of verdelen we de pijn? Zal het leven weer goed worden voor hen die hun slecht betaalde vaak tijdelijke contract verloren, ondanks het geld dat in de economie wordt gestoken? Zorgt het geld voor een goed leven voor allen, voor een duurzame samenleving?

Ondanks alle zorgen begint het leven in Jeruzalem met een feest. Op de fundamenten van de verwoeste tempel wordt er feest gevierd. Het loofhuttenfeest.

Ik vind het een prachtig beeld. Een hutje dat herinnert aan het leven in de woestijn. Geen gebaande wegen, maar God die de weg wijst. Geen brood uit de aarde, maar brood uit de hemel, elke dag genoeg.

Een hutje met een dak van takken, waardoor je de hemel kunt zien en je kunt vertrouwen dat ook in deze woestenij van de verwoeste stad of de vernietigende corona, God bij je is, je de weg wijst, voorziet in wat je nodig hebt. Als een knipoog uit de hemel. Het komt goed. Wat mooi om, als het leven geen feest lijkt, toch zo feest te vieren. De loofhut als symbool van hoop op het nieuwe leven waaraan we mogen beginnen.

Ook in het verhaal van Jezus vindt er een feest plaats. Het leven samen met God en met elkaar mag gevierd worden. God en mensen met elkaar verbonden als bruidegom en bruid.

Maar sommige mensen die uitgenodigd zijn denken alleen maar aan geld verdienen. Ze willen niet komen en doen alsof ze geen uitnodiging hebben gekregen. Anderen maken degenen die hen komen uitnodigen monddood.

Het is een soort opstand tegen de koning en de koning kan dat niet zo maar laten gebeuren. Wat zijn zulke slechte mensen nog meer van plan? De koning laat hen doden en steekt hun stad in brand. Voor ons lijkt dat erg. Een wraakactie.

Voor de mensen die luisterden naar Matteus is deze afloop herkenbaar. Het verhaal is in eerste instantie gericht aan de farizeeën en schriftgeleerden. Zij zijn de zoon die ja zegt en toch niet doet, de pachters die zelfs de zoon doden, om eigenaar te kunnen worden van de wijngaard. De weerstand tegen het goede nieuws dat Jezus brengt, is een weerstand tegen God en tegen de nieuwe wereld van God.

Jezus kwam goed nieuws brengen van God. Het leven met Hem leek een feest. Maar de mensen in Jeruzalem die de macht hadden, hebben Hem gedood, net als vroeger de profeten.

Veertig jaar later werd Jeruzalem verwoest. Mensen in Israël geloofden dat als het slecht ging me het land, dat dat kwam doordat het volk verkeerd had gehandeld.

God begint opnieuw met andere mensen.

Als de uitverkoren mensen niet naar het goede nieuws willen luisteren, wordt het goede nieuws van God aan anderen verteld. Het koninkrijk van God is dichtbij, die nieuwe wereld die Jezus ons liet zien, die moet doorgaan. In het verhaal van de koning gaat het net zo. Het feest zal gevierd worden.

De knechten gaan naar de buurten aan de rand van de stad. Daar wonen mensen op wie iedereen neerkijkt. Mensen die je niet gauw op je feestje uitnodigt. Mensen die weinig verdienen, die ziek zijn of een beperking hebben, vreemdeling zijn en allemaal arm. Goede mensen die pech hebben gehad in hun leven. In hun buurt wonnen ook mensen die op het slechte pas zijn geraakt. Allemaal mogen ze op het feest komen.

Ze zijn zo blij dat ze erbij mogen horen van de koning. Blij dat ze het feest van de zoon van de koning mee mogen vieren.

Ze kiezen hun beste kleren uit. Arme mensen hebben hun trots. Ze willen er goed uitzien op het feest van de koning. Ze willen er met de koning en het bruidspaar een mooi feest van maken

Maar één iemand heeft niet zijn best gedaan.

Ik denk niet omdat hij het geld niet voor had om feestkleren te kopen. Dat zou deze koning hebben begrepen. Dit zijn geen belangrijke zakenmensen of rijke boeren. De knechten zouden iets voor hem gevonden hebben: hier, doe dit maar aan.

Maar de man wil niet. Of was het misschien één van de uitgenodigde mensen, een uitverkorene? Onder de feestvierende mensen waren weinig mensen die waren uitgekozen, uitverkoren.

De tekst Velen zijn geroepen, maar weinigen uitverkoren is helaas in het verleden uit het verhaal gerukt. Het is geen feest voor enkele uitverkorenen, juist veel mensen mogen komen op het feest en de uitverkorenen, die als eersten waren uitgenodigd, zij haken zelf af. 

Het feest gaat door met de mensen van de rand van de stad. De mensen met wie Jezus omging: eenvoudige mensen, weduwen met geldzorgen. Zieken, mensen die belasting ophaalden voor de Romeinen en vrouwen die hun lichaam verkochten. Hij nodigt hen uit voor het feest. Hun leven wordt goed.

Jezus vraagt ook ons voor het feest. Het feest van God met de mensen, samen genietend van wat de aarde voortbrengt. Daar heb je niet veel voor nodig, laat het loofhuttenfeest zien. Je krijgt elke dag wat je nodig hebt, vertrouw daar maar op.

Iedereen mag meedoen. Je hoeft alleen maar te willen.

Feest willen vieren, midden in deze coronatijd met zijn crises op allerlei gebieden. Feestvieren desnoods achter je computer kijkend naar de dienst, samen het leven delen al is dat door de telefoon of een kaartje. Want door het bladerdak zien wij de hemel. We zijn met God op weg naar het beloofde land.

Plaats een reactie onder dit bericht.



Als je een reactie op dit bericht verstuurt, wordt dat op deze pagina geplaatst. We plaatsen je naam en eventueel een link naar de website die je opgeeft. Je e-mailadres is nooit openbaar zichtbaar.

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Klik hier om je in te schrijven

Contact

  • Raadhuisplein 4
    5258 BJ Berlicum
  • Dominee: 073-6897306
  • Dominee:
    dominee@pgberlicumrosmalen.nl

    Reserveren:
    sowreserveren@gmail.com

    Webbeheerder:
    webmaster@pgberlicumrosmalen.nl

    Webredactie:
    redactie@pgberlicumrosmalen.nl

Over ons

Kerk voor mensen van nu. We zien het als onze opdracht om zo te zijn. Je bent welkom bij ons om elkaar te ontmoeten, samen te vieren en om te zien naar de wereld. We zien je graag bij onze activiteiten, vieringen of steun ons als goed doel.

Copyright © 2019 All Rights Reserved.