Ossenstaartsoep met tranen

Ze had net de ossenstaartsoep op tafel gezet.
“Eerst even goed blazen. De soep is soms zo verraderlijk heet.”
En met haast hetzelfde automatisme: “Dit jaar gewoon uit een blikje hoor. Ik kon het niet opbrengen om te maken zoals vroeger. Maar ossenstaartsoep hoort wel bij Kerst, al is het dan uit blik.”

Ze had de eerste lepel nog maar nauwelijks geproefd toen er gebeld werd. Lang en driftig eigenlijk. Alsof ze daardoor sneller bij de deur kon zijn. Verbaasd, maar ook een beetje kribbig valt ze uit: “Wat doe jij nou hier?”. Voor haar neus staat Richard haar kleinzoon. Het is haar eerste kleinkind. Zestien is hij alweer.
“Je zou toch naar Annemiek en haar ouders?”
Terwijl ze het zegt, barst het joch in snikken uit en verdampt alle stoerheid als sneeuw voor de zon.
“Ze heeft me gedumpt! Gewoon na sluitingstijd, waar nog net niet de hele vulploeg bij stond. Ze zei dat ze er geen zin meer in had en dat ik maar gewoon thuis Kerst moest vieren. Daarna draaide ze zich om en ging ze er vandoor.”
“Maar waarom ben je dan niet naar huis gegaan jongen en sta je nu hier?”

Met het stellen van de vraag, voelt ze al spijt opkomen. Ze wacht zijn antwoord niet af, pakt zijn hand en trekt ‘m over de drempel heen naar binnen. Ze slaat haar armen om hem heen en legt haar hoofd tegen zijn schouder aan. Wat is hij groot geworden!
“Nou ja, jongen, kom er maar in. Doe eerst je jas uit en kom verder. Je weet de weg. Ga maar voor. Ik ben niet meer zo vlug.”
Ze volgt hem de kamer in.
“Oma wat is dit nou?”

Ze bloost er een beetje van. De tafel is voor twee gedekt. Er staan twee borden soep. Tegenover de plaats waar ze zelf altijd zit, staat de foto van haar man. Daar zat hij altijd. Tot het in april fout ging. Lang is hij niet ziek geweest. Het was ook snel duidelijk dat het op was. Hij is rustig gegaan, maar hij laat een lege plaats achter. Die plaats went niet. Ze wilde dit jaar met Kerst ook niet bij de kinderen zijn. Het is vreemd, maar juist dan mist ze hem het meest. Thuis, blijft ze zo vaak voor zijn foto staan. Vertelt ze gewoon even dat ze naar de Jumbo gaat. Vraagt ze zich hardop af of ze Richard daar nog even tegenkomt of dat hij nu op school zit. Ze wilde gewoon samen eten. Het voelde niet eens gek, maar schaamt zich er nu wel een beetje voor.

“Ik word nog niet seniel hoor jongen! Maar zo mis ik je opa het minst. Weet je wat? Schuif zijn foto maar opzij. Zodat we ‘m allebei aan kunnen kijken. Heel veel trek zal hij vandaag toch wel weer niet hebben.”
Ze moeten er allebei een beetje om grinniken.
“De soep zal nu wel op temperatuur zijn. Ik hoop dat het lekker is, want gewoon uit een blikje. Nou ja, eetsmakelijk! En vertel nou eens wat er gebeurd is.”

Als de soep al lang op is, de nodige tranen hebben gevloeid en het hele verhaal verteld is, draait Richard zich naar het portret van zijn opa.
“Weet je nog opa? Wat je altijd zei over de soep? Dat een goede soep zo zout is als tranen? Vandaag hebben oma en ik de soep samen op smaak gebracht! Fijne Kerst, ik pas wel op oma.”
Stiekem veegt ze nog een traan uit haar ooghoek weg.
“Wist je dat ik ook nog vaak met opa praat? Hij luisterde altijd gewoon en gaf niet telkens advies of opdrachten.”
“Nou dat zit dan in elk geval in de familie! Ik ga de volgende gang opdienen en wat fijn dat je er bent. Opa zal het ook fijn vinden, denk je niet?” Terwijl ze naar de keuken gaat, geeft ze hem een aai over zijn bol.

Plaats een reactie onder dit bericht.



Als je een reactie op dit bericht verstuurt, wordt dat op deze pagina geplaatst. We plaatsen je naam en eventueel een link naar de website die je opgeeft. Je e-mailadres is nooit openbaar zichtbaar.

Sietske Dusschooten

1 maand geleden

Tranen in mijn ogen. O, wat fijn dat Oma zich snel over haar kleinzoon ontfermt. Wat een mooi KERST verhaal !! Voor ALLE dagen.

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief!

Klik hier om je in te schrijven

Contact

  • Raadhuisplein 4
    5258 BJ Berlicum
  • Dominee: 073-6897306
  • Dominee:
    dominee@pgberlicumrosmalen.nl

    Reserveren:
    sowreserveren@gmail.com

    Webbeheerder:
    webmaster@pgberlicumrosmalen.nl

    Webredactie:
    redactie@pgberlicumrosmalen.nl

Over ons

Kerk voor mensen van nu. We zien het als onze opdracht om zo te zijn. Je bent welkom bij ons om elkaar te ontmoeten, samen te vieren en om te zien naar de wereld. We zien je graag bij onze activiteiten, vieringen of steun ons als goed doel.

Copyright © 2019 All Rights Reserved.